Mahal

Malayo man ako ay nandyan ka pa rin,
gumagabay, inaaruga, at minamahal mo ako
higit pa sa dati.
Hindi ka nagbago at patuloy rin ang pagsinta,
maging sa kalabisan, ako'y iyong inaalala.
Tinuruan mo ako.
Tinulungan.  Hinubog. 
Ang aking diwang-sablay iyong sinubok.
Kinilala mo ako.
Tulad ng ibig mong mangyari
na ako ma'y kilalanin ng marami.
At dahil doon, ako'y kanilang pinuri.
Ginawang reyna man o hari;
Sa kanilang pangarap ako'y naging inspirasyon
at inambisyon.
Maraming nangahas na ako'y talunin, apihin...
ngunit ikaw ang sumipil at naghimok na sila'y
kalabanin.
Ginawa mo akong matapang at magaling.
At isang simbolo na dapat mithiin.

Mahal na mahal kita... at gayon ka rin sa akin.
Tulad ng sa puso,  na sana sa iyong isip,
Gintong karunungan..! ako'y iyong ibigin.

Silang Mga Dakila

Tunay kang dakila sa lahat ng nilalang,
ipinagmamalaki at animo'y huwaran.
Sa kahit saan man ika'y ginagalang
tulad ng isang taong kapita-pitagan.

Ay ano pa nga ba ang sanhi?
na upang tayo ay magbunyi
marapat lamang na siya'y sambahin
kung ang tugon ng puso'y dapat gawin.

Masisisi mo ba ako,  sa aking biglaang pagkalito...?
Maaari nga... kung kaya't naparirito;
Hangad ang layunin at tunay na nag-aabang,
sa iyong mga ngiti at pusong ayaw magpalamang;

Ikaw nama'y nagkusa at ako'y natuto,
sa iyong salita't ako'y napasunod
ika'y tumayo at pinanindigan ito,
dakilang hangarin... huwag paaanod.

Panimula

Ang mundo ay sadyang matalino
at malikhaing makata
tulad ng daloy ng tubig sa batis
na halos hindi maubos
kahit ni isang kurap, hindi malilipol.
Tulad ng iba... ito ay may buhay,
hininga, pawis at puso.
At kapaitan sa sinumang
magnasang umabuso.
Siya'y walang pinagkaiba
sa huni ng mga ibon.
Walang pinagkiba sa isang binatang
may mabuting hangaring
umibig at lumigaya
sa piling ng isang dalaga.
Ikaw, ako at siya ay magkatulad.
Isang lahi.  Isang pananaw.
Isang lupa.
At isang palad na pangarap.